8 чэрвеня ў вёсцы Аздамічы адначасова прайшлі Дзень вёскі і Святой Тройцы (Сёмуха) – адно з дванаццаці самых вялікіх святаў, якое адзначаюць хрысціяне ўсяго свету. І адбыліся гэтыя мерапрыемствы ў Аздамічах нездарма, бо менавіта тут, на трэці дзень царкоўнага свята Тройца – прастольнае свята.

Нягледзечы на спякоту, жыхары вёскі дружна сабраліся каля сельскага Дома культуры. Сюды ж прыехалі і многія жыхары іншых населенных пунктаў, каб пагля-дзець на народныя традыцыі ў святкаванні Сёмухі.

Пачалося ўсё з шэсця маладых дзяўчат з вяночкамі, якія яны загадзя зрабілі з бярозавых галінак, а за імі з песнямі і пляскамі спрытна ішлі калектывы раёна.
У мерапрыемстве прынялі ўдзел старшыня Рамельскага сельскага выканаўчага камітэта Пётр Шчучка і дырэктар ААТ «Палесская ніва» Аляксей Бародзіч, якія адзначылі, што такія мерапрыемствы – добрая магчымасць сустрэцца людзям, пагутарыць, успомніць сваё дзяцінства і сяброў, адпачыць ад паўсядзённых спраў і падзякаваць людзям за плённую працу.
– Упрыгожваннем любога сяла з’яўляюцца людзі, чыя самаадданая праца прыносіць карысць роднай зямлі, – сказаў старшыня сельскага Савета, адкрываючы свята. – І сярод такіх людзей і жыхары Аздаміч. Сапраўды, свята вёскі ў нашым раёне стала добрай нагодай яшчэ раз па-дзякаваць прадстаўнікам розных прафесійных сфер і падзякаваць ім за працу.

Пасля чаго Аляксей Бародзіч і старшыня прафсаюзнага камітэта гэтай гаспадаркі Яўгенія Акавітая павіншавалі і ўручылі заслужаныя ўзнагароды, прыемныя падарункі работнікам гаспадаркі. Не забылі і пра ветэранаў працы.
Ушаноўвалі на свяце і мясцовых доўгажыхароў. Сярод іх Іван Мікуліч. 21 чэрвеня ён адсвяткуе сваё 97-годдзе. Бацькі самай маленькай жыхаркі Евы Кашэўскай (нарадзілася 15 мая 2025 года – ад аўт.) таксама атрымалі ад старшыні падарункі і падзячны ліст.
Падымаліся на сцэну і юбіляры. Так, Павел і Марына Ракаўцы, Іван і Галіна Наскевічы 25 гадоў таму назад стварылі свае сем’і.

– Ведаеце, а мы нават у адзін дзень гулялі вяселлі, – адзначыла Марына Іванаўна. – І нават з Галінай з аднаго году, з 1982.
Шмат цёлых слоў атрымалі ў гэты дзень сямейныя пары, якія разам ідуць па жыцці ўжо паўстагоддзя і нават больш, захоўваючы любоў, павагу і падтрымку. Такімі героямі свята сталі чатыры пары, для якіх 50 гадоў шлюбнага жыцця – не проста прыгожая лічба, а гісторыя сапраўднага кахання і адданасці адзін аднаму: Аляксей і Праскоўя Мальцэвічы, Павел і Марына Кадолічы, Федар і Варвара Міхлюкі, Іван і Марыя Дубраўскія.

– Напэўна, самыя шчаслівыя людзі – гэта тыя, у каго за плячыма сям’я. У вас гэта ўсё ёсць. Бачыць вашы шчаслівыя вочы і назіраць за вамі з боку – гэта велізарнае задавальненне, – падзяліўся пазітыўнымі эмоцыямі з юбілярамі старшыня сельскага Савета падчас узнагароды.
Атрымалі падарункі і тыя, хто 8 чэрвеня святкаваў свой дзень нараджэння, а таксама лепшыя падпісчыкі, чытачы сельскай бібліятэкі і самыя актыўныя грамадзяне вёскі.
На працягу ўсяго дня для дзяцей працавалі атракцыёны і гандлёвыя рады, прапаноўваючы разнастайныя тавары і пачастункі. Увечары адбылася святочная дыскатэка.

Свята Тройцы і Дзень вёскі сталі для жыхароў і гасцей Аздаміч не толькі днём весялосці, але і важнай па-дзеяй, якая ўмацавала сувязі паміж жыхарамі і нагадала пра каштоўнасць культурнай спадчыны. Гэта быў дзень, калі кожны мог адчуць сябе часткай вялікай і дружнай сям’і, якая ганарыцца сваімі традыцыямі і дасягненнямі.
Вольга ГУСАК
Фота аўтара

Яскравым, цікавым і запамінальным было святкаванне Дня вёскі ў Лутках. І хоць гэта маленькі палескі куточак з насельніцтвам усяго 306 жыхароў, але затое ён з вялікай душой.
Юр’еўскі карагод
Па традыцыі 6 мая на Юр’я хадзілі «праведваць» палі з азімымі, неслі туды выпечаны напярэдадні хлеб, клалі яго на зямлю і правяралі рост азімых. Калі каравай хаваўся ў жыце, то ўраджай павінен быць добрым.

Колькі дакладна гадоў Юр’еўскаму карагоду – невядома. Але, як расказалі мясцовыя жанчыны, яшчэ іх прабабулі пры цары вадзілі Юр’еўскі карагод. Пазней мясцовы пан Маркуцкі прасіў адразу пасля службы ў царкве ісці на яго палі, каб памаліцца за добры ўраджай. І ў ваенныя гады праводзілі гэты абрад, і нават тады, калі рэлігія была пад забаронай. І што самае галоўнае – Юр’еўскі карагод водзяць дагэтуль! Толькі зараз ідуць на палі мясцовай гаспадаркі «Кароцічы». Аўтэнтычнымі з’яўляюцца і строі жанчын. Некаторым спадніцам больш за 100 гадоў, прычым яны ў выдатным стане. Камізэлькі і сукенкі таксама перайшлі ў спадчыну ад маці і бабуль.
Кацярына Леська – галоўная ў гэтай кагорце – нагадала прысутным пра гісторыю і сэнс гэтага абраду. Таксама вадзілі Юр’еўскі карагод Марыя Клімовіч, Ганна Дарошка, Ніна Сцямпкоўская, Ева Сцямпкоўская, Ларыса Леська, Феадосія Кудласевіч, Марыя Кулік, Валерый Леська, а каравай трымаў хлапчук Іван Леська.
Павіншаваў са святамі настаяцель храма святых бяссрэбранікаў Касмы і Даміяна пратаіерэй Уладзімір.

Сэрца вёскі – людзі
Прывітала жыхароў і гасцей старшыня Вялікамалешаўскага сельскага выканаўчага камітэта Таццяна Васюхневіч:
– Луткі – вёска са сваім непаўторным каларытам, самабытная, прыгожая, у якой жывуць працавітыя людзі. Жадаю вам атрымаць асалоду ад святкавання і радасці ў вашых дамах.
Далучыўся да слоў старшыні сельвыканкама і дырэктар ААТ «Кароцічы» Васіль Кудласевіч. Ён падкрэсліў, што ў вёскі ёсць будучыня, таму ў яго задачах, як кіраўніка, ствараць больш працоўных месцаў.
Па традыцыі запрашалі на сцэну тых вяскоўцаў, якія былі адзначаны ў некалькіх намінацыях.
85 гадоў споўнілася Праскоўі Клімовіч, якая з’яўляецца доўгажыхаркай вёскі.
А вось новымі жыхарамі сталі Эмілія Санец, Серафім Паўленка, Ева Халімончык, Дзмітрый Несцярчук, бацькі якіх таксама былі запрошаны для віншаванняў і ўручэння падарункаў.

Шматдзетнымі бацькамі з’яўляюцца Віталь і Ганна Комар, якія выхоўваюць шасцёра дзяцей. Пяцёра дзяцей у Юрыя і Анастасіі Леськаў.
Вялікае шчасце знайсці свайго чалавека і крочыць з ім поруч у каханні і згодзе. Вось як Фёдар і Марыя Клімовічы, якія разам 55 гадоў. Залатое вяселле сёлета адсвяткавалі Адам і Хрысціна Клімовічы, Васіль і Анастасія Леські.
25 гадоў споўнілася сем’ям Васіля і Веры Халімончыкаў, Віталя і Ганны Комар. А вось самая маладая сям’я – Дзмітрыя і Анастасіі Леська.
Многія жыхары адзначылі ў гэтым годзе юбілеі, і яны таксама атрымалі сімвалічныя падарункі.
У час мерапрыемства павіншавалі ўраджэнца Лутак Дзмітрыя Дарошку, які нядаўна вярнуўся пасля службы ў арміі.
Гонарам вёскі з’яўляюцца і паспяховыя вучні. Аліна Халімончык набрала 100 балаў па біялогіі, а Наталля Клімовіч заняла другое месца ў рэспубліканскім конкурсе даследчых работ.
Добрага гаспадара відаць па яго сядзібе. Прыгажэйшай робяць вёску Валерый і Марыя Леські, Сяргей і Марыя Сцямпкоўскія, Васіль і Наталля Дарошкі, Адам і Хрысціна Клімовічы, Валерый і Ала Леські.
Якасцямі сапраўднага чалавека з’яўляюцца неабыякавасць і гатоўнасць дапамагчы. Імі валодаюць стараста вёскі Алена Васілевіч, Хрысціна Клімовіч, Сцяпан Леська, Кацярына Леська, Аркадзь Клаўшын, Іван Андрэевіч Леська, Іван Афанасьевіч Леська, Наталля Карпцова.
Адзначаны былі і самыя верныя сябры газеты «Навіны Палесся», якія даведваюцца пра жыццё раёна з яе старонак. Гэта Аляксей Комар, Кацярына Халімончык, Юрый Кавалец, Надзея Леська, Сцяпан Клімовіч, Ніна Сцямпкоўская, Сцяпан Леська.

Якое ж свята
без забаў і песен?
Для кожнага ўзросту былі свае забавы. Дзеці цягнулі бацькоў у бок паветранай горкі, батутаў і салодкай ваты. Можна было набыць і сувенір, і цацкі, а таксама вырабы мясцовых майстроў. Паколькі Юр’еў дзень супаў з Вялікаднем, гаспадыні прынеслі на свята пірагі, якімі частавалі гасцей.
Калі ўсе падарункі былі ўручаны, надышоў час пажартаваць з гасцямі. Дзякуючы конкурсам, вызначылі ўладальніцу самай вузкай таліі і наадварот, туфляў з найвышэйшымі абцасамі, а таксама ўладальніка самага большага памеру нагі.
Апладысменты гучалі ў час канцэртнай праграмы. З нумарамі выступілі народны фальклорны калектыў «Каліна» Кароціцкага сельскага клуба і яго салістка Валянціна Сямейка. Маладое пакаленне – Ганна Яцушкевіч, Мар’ям Мамедава, Максім Наскевіч, Міхаіл Мікуліч таксама парадавалі сваёй творчасцю. Вядучая Марына Дубейка спецыяльна на свята роднай вёскі прыехала з сям’ёй з Жыткавіч, да таго ж падарыла некалькі песен.

Удзячны вяскоўцы артыстам са Століна – народнаму фальклорнаму калектыву «Верасень» і народнай вакальнай групе «Ярок».
Панавала цудоўная атмасфера, адчувалася яднанне людзей, іх гонар за родны куток. Няхай жыве і квітнее вёсачка Луткі!
Ганна МЕЛЬНІК
Фота аўтара